« نیایش »

تو را قسم به بهار

که بر دل این تشنه رمیده ببار ...

 

ببین شکوه شکوفه به شاخسار جوان

بخوان حدیث تازه شدن را ز جنگل و باران

حکایت سلامت گل ، سلام کوهستان

روایت صلابت عشق از زمین و آسمان ...

 

درین خجسته زمان و شکفته روزگار ،

دعای این دل مشتاق را فرو مگذار :

 « تو را قسم به بهار ،

« که بر دل این تشنه رمیده ببار !

 

تهران - عصر جمعه  30/12/87  (دقایقی مانده تا تحویل سال –  تنهای تنها)